گوهر اور

( گوهرآور ) گوهرآور. [ گ َ / گُو هََ وَ ] ( نف مرکب ) آورنده گوهر. پدیدارسازنده گوهر. بوجودآورنده گوهر:
گاوی کنند و چون صدف آبستن اند لیک
از طبع گوهرآور و عنبرفکن نیند.خاقانی.

( گوهر آور ) ( صفت ) پدید آورند. گوهر موجد جواهر: گاوی کنند و چون صدف آبستن اند لیک از طبع گوهر آور و عنبر فکن نیند. ( خاقانی )

💡 «ترکی » زین نمط اگر، رشته به گوهر آوری غیرت بحر و کان شود دفتر کم بهای تو

💡 ای ساخته غالب از نظیری ها قطره ربای گوهر آور