«گلیمباف» به فردی گفته میشود که کار او بافتن گلیم است و به این هنر سنتی اشتغال دارد. گلیم نوعی زیرانداز دستبافت است که معمولاً با نخهای پشمی یا پنبهای و به روشهای سنتی بافته میشود. گلیمباف با استفاده از دار و ابزار مخصوص، طرحها و نقشهای گوناگون را روی بافت ایجاد میکند. این حرفه از هنرهای قدیمی و رایج در بسیاری از مناطق روستایی و عشایری ایران است. گلیمبافی علاوه بر کاربرد روزمره، جنبه هنری و فرهنگی نیز دارد و نشاندهنده ذوق و مهارت بافنده است. گلیمبافان معمولاً دانش خود را به صورت تجربی و نسلبهنسل فرا میگیرند. محصولات آنها شامل گلیمهای ساده یا نقشدار است که برای فرش کردن یا تزئین استفاده میشود. این شغل میتواند منبع درآمد خانوادهها در مناطق مختلف باشد. واژه «گلیمباف» در واقع به معنای «بافنده گلیم» است و به شخصی اشاره دارد که در این زمینه فعالیت میکند. بنابراین، گلیمباف فردی هنرمند و صنعتگر است که در تولید گلیم نقش اصلی را بر عهده دارد.
گلیم باف
لغت نامه دهخدا
گلیم باف. [ گ ِ ] ( نف مرکب ) آنکه گلیم بافد. بافنده گلیم.
فرهنگ عمید
بافندۀ گلیم، آن که گلیم می بافد.
فرهنگ فارسی
(صفت ) کسی که گلیم بافد بافند. گلیم
جمله سازی با گلیم باف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ورنی که نوعی گلیم-فرش ابریشمی بدون نقشه است و جزو صنایع دستی خاص منطقه مغان و ارسباران میباشد در این شهرستان نیز بافته میشود. گلیم بافی، جاجیم بافی، قالی بافی از صنایع دستی روستایی شهرستان است. صنایع دستی چوبی و سفالی نیز بهطور محدود انجام میشود.
💡 از هنرهای سنتی و صنایع دستی این سرزمین میتوان در ابتدا به نقاشی و تذهیب، نقاشی پشت شیشه، نم نم دوزی، گلابتن دوزی، پن بافی (نوار بافی)، فرش بافی، گلیم بافی، جاجیم بافی، گیوه دوزی، آینه سازی، قفل سازی، و منبت کاری اشاره نمود.
