گل و گیس

گل و گیس. [ گ َ ل ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) موی سر و زلف. مجموعه مو. انبوه موی سر.
- گل و گیس یکدیگر را کندن یا گل و گیس کسی را کندن؛ گل و گیس ضعیفه را کند.

موی سر و زلف. مجموعه مو. انبوه موی سر: گل و گیس یکدیگر را کندن.

💡 باغبان دستان بلبل را چه داند گو برو شورش مرغان شبگیر از گل و نسرین بپرس

💡 در کمین کُن کمانداران ملک کبریا ناوک از شاخ گل و از غنچه پیکان ساخته

💡 از گل و لاله و سرو لب جو، بیزارم تا تو بر سرو قدت روضهٔ مینو داری

💡 شدم سویش به چیدن دست بردم نچیدم آن گل و صد خار خوردم

💡 امروز خرمن گل و نسرین و سوسن است وین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است

💡 از ژاله چو لاله راست لل در کام برخیز و به سوی گل و گلزار خرام