گل مشکی نامی برای نوعی گل خوشبو و زینتی است که در برخی منابع قدیمی با عنوان نسرین نیز شناخته میشود و به گونهای از این گل اشاره دارد. این واژه در متون لغوی به عنوان نام گلی معرفی شده که معمولاً کوچک، معطر و گاهی سفیدرنگ توصیف شده است. در بعضی تعریفها، گل مشکی را نوعی نسرین با ویژگیهایی مانند صدبرگ بودن دانستهاند که نشاندهنده زیبایی و لطافت آن است. با این حال، در برخی منابع دیگر، این نام برای گلی با رنگ تیره یا سیاه نیز به کار رفته است. بنابراین ممکن است کاربرد این اصطلاح در مناطق یا دورههای مختلف تفاوت داشته باشد. گل مشکی در ادبیات فارسی به دلیل رنگ خاص یا عطر دلپذیرش مورد توجه شاعران قرار گرفته و در شعر به عنوان نماد زیبایی یا لطافت استفاده شده است. این نام گاهی به صورت استعاری نیز به کار رفته تا مفهومی زیباشناختی را منتقل کند. در مجموع، گل مشکی یک نام سنتی برای گونهای از گلهای معطر و زینتی، بهویژه از خانواده نسرین محسوب میشود. این واژه بیشتر در متون قدیمی دیده میشود و در زبان گفتاری امروزی کمتر رایج است.
گل مشکی
لغت نامه دهخدا
گل مشکی. [ گ ُ ل ِ م ُ / م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اسم فارسی نسرین است. ( تحفه حکیم مؤمن ). نوعی از نسرین است و آن سفید و صدبرگ و کوچک میباشد. ( برهان ) ( انجمن آرا ). نام گلی است بغایت خوشبو. ( بهار عجم ). نام گلی که رنگش سیاه باشد. ( غیاث ). ورد چینی. گل سفید. ( مجمع الجوامع ):
کنم ز بوی وفا زخم غیر را ناسور
بدست چون گل مشکی است نقد داغ مرا.اسماعیل ایما ( از آنندراج ).
