گل خراسانی. [ گ ِ ل ِ خ ُ ] ( ترکیب وصفی،اِ مرکب ) گلی است که آنرا بریان کرده خورند و به عربی طین مأکول و طین نیشابوری خوانند و آن بغایت سفید میباشد و بشیرازی گل سفید گویند، منع قی کردن کند.( برهان ) ( آنندراج ). گل سپید که جهت دفع قی و آشوب دل آنرا خورند. ( ناظم الاطباء ). طین خراسانی. ( دزی ).
گلی است که آنرا بریان کرده خورند و بعربی طین ماکول و طین نیشابوری خوانند و آن بغایت سفید میباشد و بشیرازی گل سفید گویند منع قی کردن کند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بهر آن تا زین شرف خالی نماند عقل و روح نام کردند آسمانها را خراسانی دگر
💡 دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی. یکی ضعیف بود که هر به دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی سه بار خوردی.
💡 در سدهٔ دهم هجری (شانزدهم میلادی) سالورهای خراسانی ساکن بلخان بودند.
💡 همچو پولاد خراسانی بود شعر «بهار» گرش برگیرد ز خاک و برکشد شاه زمین
💡 شنیدم خراسانییی بود چست به بغداد شد چون شدش کار سست
💡 و از ایشان بود ابوبکر محمّدبن موسی الواسطی، باصل خراسانی بود و از فَرْغانه، صحبت جنید کرده بود و آن نوری، عالمی بزرگوار بود و بمرو نشستی و وفاة وی آنجا بود پس از سیصد و بیست.
