فج حیوه نام یک مکان جغرافیایی و تاریخی در سرزمین اندلس است که در منابع کهن اسلامی به آن اشاره شده و در گذشته از توابع ناحیه طلیطله (تولدو امروزی در اسپانیا) به شمار میرفته است. این منطقه در جغرافیای تاریخی جهان اسلام به عنوان بخشی از سرزمینهای غرب جهان اسلام در شبهجزیره ایبری شناخته میشد و در متون قدیمی جغرافیایی مانند «معجم البلدان» نام آن ثبت شده است. از نظر موقعیت تاریخی، فج حیوه در قلمرو اندلس قرار داشته است؛ سرزمینی که در دوره اسلامی بخش مهمی از تمدن اسلامی در اروپا را تشکیل میداد و شامل شهرها و نواحی متعددی تحت حکومت مسلمانان بود. این نام در واقع به یک ناحیه یا منطقه وابسته به طلیطله اشاره دارد که در ساختار اداری و جغرافیایی آن زمان، به عنوان یکی از بخشهای پیرامونی این شهر مهم شناخته میشد. واژه «فج» در زبان عربی به معنای گذرگاه، راه باز، دره وسیع یا مسیر میان کوهها است و همین معنا نشان میدهد که این منطقه احتمالاً دارای ویژگیهای طبیعی مانند گذرگاه یا مسیر ارتباطی میان نواحی مختلف بوده است. ترکیب «فج حیوه» بنابراین میتواند به معنای گذرگاه یا ناحیهای با نام حیوه در آن منطقه جغرافیایی باشد که در منابع تاریخی با این عنوان شناخته شده است. اهمیت این نام بیشتر از جنبه تاریخی و جغرافیایی آن در متون اسلامی است، زیرا نشاندهنده گستره اطلاعات جغرافیدانان مسلمان درباره سرزمینهای دوردست مانند اندلس میباشد. چنین نامهایی در کتابهای جغرافیایی قدیم برای ثبت دقیق مسیرها، نواحی و توابع شهرهای مهم به کار میرفتند و بخشی از نظام شناخت سرزمینها در آن دوره محسوب میشدند.
فج حیوه
لغت نامه دهخدا
( فج حیوة ) فج حیوة. [ ف َج ْ ج ُ ح َی ْ وَ ] ( اِخ ) جایی است در اندلس از اعمال طلیطله. ( معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
جایی است در اندلس از اعمال طلیطله
