گرم تاب

گرمتاب. [ گ َ ] ( نف مرکب ) تابنده با حرارت بسیار. تابنده گرم:
بجشن همایون میمون تو
چو گشت آفتاب از حمل گرمتاب
همائی شود عدل تو کز هوا
شود سایه دار سر شیخ و شاب.سوزنی.

( صفت ) تابنده با حرارت بسیار: بجشن همایون میمون تو چو گشت آفتاب از حمل گرمتاب... ( سوزنی )

💡 چنان ز تاب هوا گرم شد بساط زمین که آب، می‌نتواند قدم نهاد به راه

💡 تا شدم قانع ز نعمت ها به درد و داغ عشق گرم چون خورشید تابان است دایم نان من

💡 مژه از گرمی نگاهم سوخت تاب رخسار گل، گیاهم سوخت