دادیاب

دادیاب. [ دادْ ] ( نف مرکب ) یابنده عدل. انصاف جوینده. || داد یافته. انصاف دیده. انصاف جسته:
سایه یزدان تویی و آفتاب ملک تو
خلق یزدان از تواند انصاف جوی و دادیاب.سوزنی.

💡 ز منذر تو گر دادیابی بسست که او را نشست از بر هر کسست

💡 سایه یزدان توئی و آفتاب ملک تو خلق یزدان از تواند انصاف جوی و دادیاب