گر کشیدن

گر کشیدن. [ گ ُ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) شعله ور شدن.

💡 بیاسایم ایدر که چندین سپاه به تندی نشاید کشیدن به راه

💡 چه سود سرمهٔ آسودگی بدیده کشیدن که چشم اشک فشانی که داشتم ز تو دارم

💡 زان لب میگون چه حاصل چون امید بوسه نیست؟ ناز خشک از چشمه حیوان کشیدن مشکل است

💡 زلیخا چون بدید آن سر کشیدن به چشم مرحمت سویش ندیدن