کوه لنگر

کوه لنگر. [ ل َ گ َ ] ( ص مرکب ) که لنگری چون کوه دارد. سنگین و عظیم چون کوه.
- کشتی کوه لنگر؛ کنایه از اسب قوی پیکر و نیرومند:
بریدم بدان کشتی کوه لنگر
مکانی بعید و فلاتی سحیقا.منوچهری.

که لنگری چون کوه دارد. سنگین و عظیم چون کوه

💡 کوه طاقت برنمی آید به استیلای عشق بحر را لنگر کجا می سازد از طوفان تهی؟

💡 زهی وقار تو افکنده آن‌چنان لنگر که کوه را نرسد لاف سنگ و دعوی هنگ

💡 خود کوه لنگری و، دلت سنگ خاره است لعل تو آتش است و، تکلم شراره است

💡 لنگر تمکین نمی گردد خزان را سنگ راه لاله می بندد عبث با کوه دامان را به هم

💡 از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویش بحر گران وقارم درپاس گوهر خویش