کوته استین

( کوته آستین ) کوته آستین. [ ت َه ْ ] ( ص مرکب ) کوتاه آستین. کسی که آستینهای جامه اش کوتاه باشد. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کوتاه آستین شود. || کنایه از صوفی. ( از فرهنگ فارسی معین ). صوفی، گویا صوفیه آستین کوتاه داشته اند و یا نیم تنه پوستین کوتاه آستین می پوشیده اند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز
ای کوته آستینان تا کی درازدستی ؟حافظ.به زیر دلق ملمع کمندها دارند
درازدستی این کوته آستینان بین.حافظ.و رجوع به کوتاه آستین شود.

( کوته آستین ) ۱. [مقابلِ بلندآستین و درازدست] دارای آستین کوتاه.
۲. [مجاز] درویش و صوفی: به زیر دلق ملمع کمندها دارند / درازدستی این کوته آستینان بین (حافظ: ۸۰۶ ).
۳. ضعیف و ناتوان.

( کوته آستین ) ۱ - کسی که آستین های جامه اش کوتاه باشد. ۲ - صوفی: صوفی پیاله پیما حافظ قرا به پرهیز ای کوته آستینان. تا کی دراز دستی ? ( حافظ )

💡 به زیر دلق ملمع کمندها دارند دراز دستیِ این کوته آستینان بین

💡 نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی! ای کوته آستینان تا کی دراز دستی‏

💡 محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را نمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را