کنده روی

💡 چلیپاسنگ∗ یا خاچکار (به ارمنی: "Խաչքար") نام سنگهایی است که بر روی آن‌ها نقش صلیب کنده شده و هزاران عدد از آن‌ها در سراسر ارمنستان پراکنده‌است. خاچ به ارمنی یعنی صلیب یا چلیپا (واژه خاج که ما در ورق بازی بکار می‌بریم وام واژه‌ای ارمنی است در فارسی) و کار یعنی سنگ، پس خاچکار را می‌توان در فارسی به چلیپاسنگ ترجمه نمود.

💡 وایکینگ‌ها سنگ‌های یادبودی برای جشن گرفتن پیروزی‌های جنگی یا سوگواری دوستان و خویشاوندان کشته شده خود می‌ساختند. روی سنگ‌های بزرگ نگاشته‌های بسیار زیبایی کنده‌کاری می‌شد و در زیر برخی از نگاره‌های کنده‌کاری‌شده نوشته‌هایی به دبیره (خط) رونیک باستان دیده می‌شود. این سنگ‌ها در گذرگاه‌های همگانی، جایی که مردم می‌ایستادند و از آن‌ها سپاسگزاری می‌کردند جای داشتند.

💡 در مرحله بعد، گرما پخشمی‌شود و با انتقال گرما مواد به بیرون رانده می‌شوند، بنابراین فلاش ایجاد می‌شود که می‌تواند از روی دستگاه جوش کنده شود.

💡 در گذشته معمولاً از سنگی کوچک و بدون کنده کاری بر بالای قبر برای مشخص ساختن تنها محل دفن استفاده می‌شد. اما به مرور بر روی سنگ قبر نام و نام خانوادگی فرد فوت شده نیز حک می‌گردید. در حال حاضر بر روی سنگ قبر اطلاعات، نوشته و عکس‌های مختلفی حک می‌شود. این امر باعث شده تا به مرور ابعاد سنگ قبر بزرگتر شود.