کناره جویی

کناره جویی. [ ک َ / ک ِ رَ / رِ ] ( حامص مرکب ) اعتزال. دوری کردن. انزوا گزیدن.

( ~. ) (حامص. ) گوشه نشینی، از کار دست کشیدن.

کناره گیری، دوری جستن.

دوری کردن اعتزال کناره گیری: در رفتار و طرز برخوردش نوعی اعتراض و کناره جویی غمز آلود دیده میشد که بنظر مرد نا خوش آیند و مکارانه آمد.

گوشه نشینی، از کار دست کشیدن.

💡 تو ز جان من چه جویی که ز جان کناره جستم تو چه پرسی از دل من که ز دل خبر ندارم

💡 مرا کناره ی جویی و یک سبوی شراب هزار بار زجنت به است و بوی شراب

💡 تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم برخیز که راه جست و جویی گیریم