لغت نامه دهخدا
کله دراز. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ دِ ] ( ص مرکب ) کسی که شور و غوغای بیهوده کند. ( آنندراج ) ( فرهنگ فارسی معین ). هنگامه ساز و غوغایی و زبان دراز و بدزبان و فتنه جو. ( ناظم الاطباء ):
سر سختی و شلاق خورد کله دراز
چون میخ برون خیمه جای تو خوش است.یحیی شیرازی ( از آنندراج ).
