کف سنگ

کف سنگ. [ ک َ س َ ] ( اِ مرکب ) سنگی که با دست نگاهداشته و بدان چیزها را بروی سنگ صلابه کنند. و سنگی که بدان فندق شکنند. ( ناظم الاطباء ). کوبه. ( منتهی الارب ).

سنگی که با دست نگاهداشته و بدان چیزها را بروی سنگ صلایه کنند. و سنگی که بدان فندق شکنند.

💡 سنگ بسی در طرف عالم است آنچه ازو لعل شود آن کم است

💡 آخر سگ توایم چرا ز آستان وصل ما را به سنگ تفرقه مهجور کرده‌ای

💡 چو سنگ افسرده آمد جانش گویی ز سنگ آمد برون ایمانش گویی

💡 پیغمبرم به شرع محبّت، به کتف من باشد نشان سنگ تو مهر نبوّتم

💡 شور حوادثم نجهاند ز خواب خوش چندان که نازبالشم از سنگ خاره است

💡 کوه را سایه گر بسر فگند سنگ گردد عرق فشان ز شرار!