کج دلی

کج دلی. [ ک َ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و کیفیت کج دل. کج ذوقی. بدسلیقگی. ( فرهنگ فارسی معین ).

کج ذوقی بد سلیقگی.

💡 هرگز دلی از نالة خود شاد ندارم فریاد که من طالع فریاد ندارم

💡 جهاندیدگان را هم آنجا بماند دلی پر ز تیمار تنها براند

💡 ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو بیزحمت تن مونس جانم غم تو

💡 روزی اگر قدم به بیغولهٔ بنده در نهی جان و دلی به صدق در هر قدمی فشانمت

💡 نشکفت غنچه‌ای که به باد فنا نرفت در این چمن چگونه دلی وا کند کسی

💡 ز اشتیاقت روز و شب عطار را دیده پر خون و دلی شیدا خوش است