کج بال

💡 دیدند به دوشم نمد فقر گران نیست از بال هما اره کشیدند سرم را

💡 ما بال المجتهدين بالليل من احسن الناس وجها؟قال: لاءنهم خلوا بالله فكساهم الله من نوره

💡 ز دردش مُردم و آگه نشد، خوش وقت بیماری که بیند وقت مردن بر سر بالین طبیبش را

💡 یک روز به بالین من خسته قدم نه بنگر که ز تیمار فراقت به چه سانم

💡 دارم ز تو امید کرم در هر حال بالی ز حضیض برگشایم بر اوج

💡 شب عیدم، دو فرشته بلب بام نشست؛ هر یکی را دم روح القدس از بال دمید

💡 در ادبیات کهن، کج بال بودن پرندگان اغلب نمادی از غم، اندوه و یا از دست دادن آزادی در میان شاعران بزرگ فارسی بوده است.

💡 پرنده زخمی که با کج بال بر روی شاخه درخت نشسته بود، گویی داستانی از سختی‌های طبیعت و بقا را برای بینندگان روایت می‌کرد.

💡 شاعر با توصیف کج بال بودنِ آهو، می‌خواست بر بی‌قراری و رنج‌های عمیقی که در قلب معشوق وجود دارد، به زیبایی تأکید کند.