چم رمضان

💡 همه مست و خوش شکفته رمضان ز یاد رفته به وثاق ساقی خود بزدیم حلقه بر در

💡 در رمضان ای پسر ز چهرت اقبال رفت ز طره‌ات تاب شد ز خال تو حال رفت

💡 شکرست که گل در رمضان نیست که او را عادت همه آنست که مستور نباشد

💡 سخت بود این رمضان سست ندانستم من ورنه کی بستمش اینگونه برتخت کمر

💡 تا آتش جوع رمضان چهره برافروخت از نامه اعمال، سیاهی چو دخان رفت

💡 خشک است لبم، رفع خمار رمضان کن بگشاده مه عید به خمیازه دهان را