چرک گوش

لغت نامه دهخدا

چرک گوش. [ چ ِ ک ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ماده زردرنگی که در سوراخ گوش تولید گردد. ( ناظم الاطباء ). زهر گوش. تلخی گوش. ماده زردرنگ و تلخ و چرب که در گوش پدید آید. ریم گوش. ماده زردی که عادةً از درون گوش تراود. صَملاخ. صُملوخ. ( منتهی الارب ). وَسَخ ُالاْ ُذُن. رجوع به چرک شود.

فرهنگ فارسی

ماده زرد رنگی که در سوراخ گوش تولید می گردد. ریم گوش.

جمله سازی با چرک گوش

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 قسمت غضروفی شامل موها و توزیع گسترده‌ای از غدد چربی (sebaceous) و چرک‌پرور (ceruminous) می‌باشد اما این پوشش برای قسمت استخوانی کانال وجود ندارد. غدد چریس هم چنین در صدفک (concha) نیز وجود دارند. این ترشحات به روان‌سازی و عملکرد ضدباکتریایی کمک می‌کنند و هم چنین گوش را در برابر خاک و شن وسایر مواد خارجی و حشرات محافظت می‌نمایند.

اورگیم یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
رگبار یعنی چه؟
رگبار یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز