لغت نامه دهخدا
چاه سیاه. ( اِخ ) «منزلگاهی فیمابین نیشابور و ترشیز [ کاشمر ]». ( از مرآت البلدان ج 4 ص 133 ).
چاه سیاه. ( اِخ ) «منزلگاهی فیمابین نیشابور و ترشیز [ کاشمر ]». ( از مرآت البلدان ج 4 ص 133 ).
مولف مر آت البلدان نویسد: (( منزلگاهی است فیمابین نیشابور و تر شیز ) ).
چاه سیاه (نهبندان شرق). چاه سیاه روستایی در دهستان میغان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۳ نفر ( در ۶ خانوار ) بوده است.
چاه سیاه (نهبندان غرب). چاه سیاه روستایی در دهستان میغان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ این روستا بدون جمعیت بوده است.
💡 آمده در قصدجان سیل سیاه تا که روبه افکند شیری به چاه
💡 شبی بود از سیاهی همچو چاهی که در وی دوده اندازد سیاهی
💡 گهی زنده در گور تاریک چاه گهی تن به دست بلای سیاه
💡 ز تیر چشمی و روشن دلی تواند دید شب سیاه به چاه اندرون ز نور خیال
💡 جهان چون دل بت پرستان، سیاه مه از دیده پنهان و در راه، چاه