چابک پای

چابک پای. [ ب ُ ] ( ص مرکب ) تیزپا و تندرو. || چالاک و ماهر در رقص:
با همه نیکویی سرود سرای
رودسازی به رقص چابک پای.نظامی ( هفت پیکر ).

تیز پا و تندرو. یا چالاکی و مهارت در رقص با همه نیکویی سرود سرای.

💡 گذشتن از دو جهان گام اولین باشد به پای همت چابک سوار زنده دلان

💡 به خونم کرد چابک دست دیگر دست خود رنگین سر خود را ولی افتاده در پای تو می‌بینم

💡 پای ننهاده برون یک قدم از خانه خویش سوی آن خانه عجب چابک و چالاک شدی

💡 دلبرا، چابک سوار تو سنت دلبری را دست و پایی می نهد