پیمبر صفت

پیمبرصفت. [ پ َ ی َ / ی ُ ب َ ص ِ ف َ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای صفت و سیرت پیغمبر است:
توئی سایه لطف حق بر زمین
پیمبرصفت، رحمةالعالمین.سعدی.

( صفت اسم ) آنکه دارای صفت و سیرت پیامبر است: تویی سای. لطف حق بر زمین پیمبر صفت رحمه العالمین. ( سعدی )

💡 حیا به شرع پیمبر بزرگ‌تر صفتی است ولی دریغ که من زین صفت شدم مغبون

💡 تویی سایهٔ لطف حق بر زمین پیمبر صفت رحمة ‌العالمین

💡 از نسبت پیمبر و اندر صفای عرق همچو پیمبر از صفت ناسزا بری

💡 طوس غمبن بود بی‌لقای همایونش بر صفت مکه بی‌حضور پیمبر