پیاله زن

پیاله زن. [ ل َ / ل ِزَ ] ( نف مرکب ) آنکه پیاله زند. باده نوش. میخوار.

آنکه پیاله زند باده نوش

💡 تا کی درین جهان مکرر به سر کنید خود را به یک پیاله جهان دگر کنید

💡 ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم ای بی خبر ز لَذّتِ شربِ مدام ما

💡 کجاست حافظ شیراز تا به خلوت راز ••••• به روز واقعه بندد پیاله در کفنم

💡 ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را چون لاله برفروز جمال پیاله را

💡 این قطره‌ها که می‌چکد از برگ شبنم است یا گل پیاله بر سر بلبل شکسته است

💡 با آفتاب می زد، از یک پیاله شبنم گر ذوق وصل داری، از خود برید باید