پی بشک

پی بشک. [ پ َ ب ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گابریک بخش جاسک شهرستان بندرعباس. واقعدر هزارگزی شمال خاوری جاسک و 2 هزارگزی جنوب راه مالرو چاه بهار بجاسک. جلگه، گرمسیر دارای 275 تن سکنه. آب آن از رودخانه. محصول آنجا خرما. شغل اهالی زراعت و راه مالرو است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

دهی از دهستان گابریک بخش جاسک شهرستان بندر عباس

💡 بشک از خراسان و فوم از عراق بریشاد از ارمن بدین اتفاق

💡 حکیمی گفت: هر کرا دیدم، ویرا نیک تر از خود پنداشتم. چرا که حال خویش بیقین میدانم، اما از او بشک اندرم.

💡 ز دندانم اگر لؤلؤ برد رشک ز بالایم اگر گردد خجل بشک

💡 ساز بشک س تند و می ها ریختند جمله اندر دامنش آویختند

💡 بشر حافی میگفت: کسی مرگ را ناخوش دارد که درباره ی عقبی بشک اندر است و من چنین کس را ناخوش می دارم.