پراکنده خاطر

پراکنده خاطر. [ پ َ ک َ دَ / دِ طِ ] ( ص مرکب ) پراکنده دل. پریشان خاطر.

پراکنده دل پریشان خاطر

💡 برای جمعیت خاطر تو جمع وجود خویش را پراکنده سازد

💡 کاروانی است پراکنده و سرگشته ولیک خاطر گمشدگان شاد به بانگ جرسی است

💡 من که باشم که بدل کینه من راه دهی بهر من خاطر خود چند پراکنده کنی

💡 خاطر نازکم ای دوست پراکنده مکن بر قد و قامت زیبای تو چون گیسویت

💡 پراکنده خاطر، دویدم بسی شده عقده را سائل از هر کسی

💡 پراکنده خاطر شد و خشمناک یکی گفتش از دوستداران، چه باک؟