لغت نامه دهخدا
پرطایفه. [ پ ُ ی ِ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) پرخویش و قوم. که خویشاوند بسیار دارد.
پرطایفه. [ پ ُ ی ِ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) پرخویش و قوم. که خویشاوند بسیار دارد.
( صفت ) که خویش و قوم بسیار دارد پر خویش و قوم پر خویشاوند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ییلاق این طایفه، شهرستان کوهرنگ و منطقه دیمه در استان چهارمحال و بختیاری است.
💡 نه از آن طایفه ام من که فریبم به بهشت یا از آن قول که در زحمت آسیب عناست
💡 خلیفه یکی از طایفههای نورعلی از ایل دلفان است. این طایفه ساکن روستای خلیفهآباد از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان است.
💡 مردم این شهر لرتبار و از ایل بهمئی و بیشتر از طایفه کمایی هستند و به زبان لری بهمئی تکلم میکنند.
💡 براساس مشاهدات برخی از پژوهشگران در اوایل سده ۱۴ ق / ۲۰ م، این طایفه دارای ۲٫۵۰۰ تا ۳٫۰۰۰ سوارکار مسلح با اسبهای عالی بودهاست.
💡 و اگر خواهد که بصفت رحمت و رأفت و عاطفت متصف شود مملکتی فراوان باید تا رعایای بسیار باشند و بر هر طایفهای بقدر استحقاق ایشان رحمت و رأفت و عاطفت میفرماید تا درین صفات بکمال خود رسید.