وداع نامه

💡 در روزهاى پايانى جمادى الثانى 1079 ق. چند روز پس از پايان نگارش ‍ اين اثرنفيس حادثه اى دردناك روان آسمانى سيد على را در اندوه فرو برد. شيخ احمد بن محمدعلى جوهرى مكى گيتى را وداع گفت. (827) جوهرى در روزگار مرگ فضيلتهاگوهرى گرانبها بود. مرد دانشور و جهانديده اى كه گهگاه با نامه اى، پيامى ياكتابى تنهايى جانكاه دانشور دربند حيدرآباد را از خاطرش مى زدود و اندوه بى پايانشرا به شادى و لبخند تبديل مى كرد.

💡 سپس امام حسين عليه السلام وصيت نامه اى نوشت و به محمد حنفيه سپرد. امام حسين عليهالسلام پس از ورود به مكه خانه خدا، در هشتم ذى حجهسال 60 قمرى عازم كوفه شد و در آن جا نيز محمد حنفيه با امام حسين عليه السلاممشورت كرد و از او خواهش نمود كه از اين سفر صرف نظر كند و به سوى كوفه نرود،چون مردم كوفه، اهل وفا نيستند و با آن حضرت همان خواهند كرد كه با پدرش كردند. اماامام حسين عليه السلام تصميم خود را گرفته بود و حاضر نبود كه از رفتن به عراقصرف نظر كند. آن حضرت با وداع محمد حنفيه عازم عراق گرديد.(58)

💡 شاعر در آخرین اثر خود، یک وداع نامه بسیار سوزناک و تاثیرگذار نوشته بود که باعث اشک چشم بسیاری از خوانندگان و مخاطبان شد.

💡 او پیش از ترک شهر، یک وداع نامه طولانی برای دوستان و خانواده خود نوشت تا از تمام خاطرات شیرین گذشته با آن‌ها خداحافظی کند.

💡 در ادبیات کلاسیک، نوشتن یک وداع نامه معمولاً نشان‌دهنده پایان یک دوره مهم از زندگی یا سفر به سرزمین‌های بسیار دور و دراز است.