هوا خوردن

هوا خوردن. [ هََ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) استنشاق هوا. فروبردن هوای پاک به درون ریه ها. هواخوری.
- هوا خوردن باده؛ کنایه از زایل شدن کیفیت شراب است، چه تصرف هوا مزیل نشأه شراب است. ( غیاث از مصطلحات ):
رنگ نماند در لبش از نفس فسردگان
باده هوا چو می خورد پا به رکاب می دهد.صائب. || تصرف هوا درمزاج. ( آنندراج ):
آن چشم ناتوان غم مردم کجا خورد
کز بازگشتن نگه خود هوا خورد.میرصیدی.

استنشاق هوا فرو بردن هوای پاک بدرون ریه ها هوا خوری

💡 يا كميل ! شكمت را از خوراك پر مكن، براى آب هم جا بگذار و براى هوا هم قرار بده،تا اشتها دارى دست از خوراك بردار، اگر اين كارها را انجام دادى خوراك بر تو گواراگردد، همانا تندرستى با كم خوردن و كم نوشيدن است.

💡 بلکه باشد کشتن نفس و هوا در هوای دوست خوردن غوطه ها