نیکو حالی

حال خوب، سلامت

بدحالی، ناخوشی

نیکوحالی. ( حامص مرکب ) رخاء. قوی حالی. توانگری. فراغ بال: تجمل؛ نیکوحالی نمودن. ( دستورالاخوان ). هم مثل المعی و الکرش؛ یعنی ایشان در نیکوحالی و ارزانیند. ( منتهی الارب ). || سلامت. تندرستی. || خوشحالی. خوشوقتی. ( فرهنگ فارسی معین ).

۱ - سالمت تندرستی. ۲ - خوشحالی خوشوقتی.