نیک اموز

( نیک آموز ) نیک آموز. ( نف مرکب ) ناصح. واعظ. ( آنندراج ). خیرخواه. که دیگران را به نیکی و خیر دلالت کند:
هر که را گوشی بود موقوف پیغام بلا
کی تواند گوش کردن پند نیک آموز خویش.جلال عضد( از آنندراج ).

💡 همیدون داد شهر ری به بهروز که بودش دوستدار و نیک آموز

💡 بجز نیکی مکن یار دلفروز تو نیکی را همه از نیک آموز

💡 تا همی از چرخ باشد عون و بخت چرخ و بختت یار نیک آموز باد

💡 باشد که مرا به قول نیک آموزی چون سوزن خود به دست گیرد روزی

💡 پژوهشی در جغرافیای مغان، سید محمد ابراهیمی، انتشارات نیک آموز ۱۳۸۵