نمک خوار
لغت نامه دهخدا
نمک خوار. [ ن َ م َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) آنکه نان و نمک کسی را می خورد. ( ناظم الاطباء ). نمک خواره. نمک پرور.نمک پرورد. تحت تکفل. || دو یا چند تن که با هم نان و نمک خورده باشند. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
آن که نان ونمک کسی را خورده.
جمله سازی با نمک خوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مرا پیوندِ او خواری نیرزد نمکخوردن جگرخواری نیرزد
💡 دگر گفت: ای نمک خواران بد عهد چرا کم بود در حق نمک جهد
💡 در فرهنگ قدیمی و سنتی، نمک خوار بودن با یک فرد به معنای وفاداری کامل و پیمانی برای حفظ دوستی و احترام متقابل است.
💡 او همیشه با دوستان قدیمی خود نمک خوار بوده و در سختترین لحظات زندگی، هیچگاه آنها را در سختیها و تنهایی تنها نگذاشته است.
💡 شرافت در روابط انسانی زمانی معنا پیدا میکند که افراد بتوانند نمک خوار باشند و در برابر عهد و پیمان خود صادق بمانند.