نفی محل حوادث بودن خداوند

[ویکی فقه] تنزیه خداوند از محلّ حوادث یکی از مسائل فلسفه و علم کلام است.
متکلّمان مسلمان معتقدند که نمی توان ذات خداوند را محلّ حوادث دانست و محال است که حوادث به ذات او قائم باشند؛ زیرا قیام حوادث به ذات، مستلزم تغییر در ذات است. خداوند واجب الوجود است، و واجب الوجود آن است که همه شئون و کمالاتش را یکباره دارا است.موجودی را که در حال تغییر و تکامل است، نمی توان واجب الوجود دانست.وجوب وجود، ملازم فعلیّت و مناقض تدریج است.

💡 عقلهاى سليم و خردهاى مستقيم همگى گواهند بر منزه بودن خداىمتعال از آنچه شايسته جناب مقدس او نيست، چون جسمانيت، صورت داشتن، حركت وانتقال، حلول و اتحاد، محل حوادث بودن، در جهت يا مكان يا زمانى قرار داشتن،قابل رؤ يت بودن با چشم، يا درك شدن با يكى از حواس، يا با پاره اى انديشه ها بهكنه او رسيدن، و ديگر نقايصى كه از صفات ممكنات و معلولات است.