لغت نامه دهخدا
نظمی تبریزی. [ ن َ ی ِ ت َ ] ( اِخ ) نظام الدین علی، جوهرشناس تبریزی متخلص به نظمی، از شعرای متوسط قرن دهم هجری قمری است، در عهد سلطنت اکبر شاه به هندوستان رفت و در دربار او به شاعری پرداخت. او راست:
چنان خواهم نوشتن صورت احوال در نامه
که می گردد ز آب چشم من فی الحال تر نامه.
( از تذکره روز روشن ص 836 ) ( دانشمندان و سخنوران آذربایجان ص 386 ). رجوع به نگارستان سخن ص 124 و هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم شود.