ناصیه سا ی

ناصیه سای.[ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) و ناصیه کوب. مساجد. ( آنندراج ). محل ناصیه به زمین سائیدن. سجده گاه. مسجد. || ( نف مرکب ) ناصیه کوب. رجوع به ناصیه کوب شود.

( ناصیه سا ی ) ۱ - ( صفت ) ناصیه ساینده. ۲ - ( اسم ) محل ساییدن ناصیه سجده گاه.

💡 من بودم و او فارغ از اندیشهٔ غیری اینجا ادب ناصیه سا را که خبر کرد؟

💡 خاک رهت ناصیه سای ملک عدل تو معمار بنای فلک

💡 بار گشای فلک اندر صعود ناصیه سای ملک اندر سجود

💡 عار ز سجدهٔ منت، چیست خدای را بگو؟ چون ز ازل تو کرده ای، ناصیه سا، نیاز را