مفهوم واجب الوجود

[ویکی فقه] مفهوم واجب الوجود، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای است.
هر مفهوم کلی، که وجود (مصداق) عینی و خارجی آن ضروری باشد واجب الوجود نامیده می شود. و هر گاه تحقق مصادیق خارجی یک مفهوم کلی ممتنع باشد، آن مفهوم را ممتنع الوجود می گویند. مانند "شریک الباری". و هر مفهوم کلی که وجود و عدم، نسبت به مصادیق خارجی آن ضروری نباشد آن مفهوم را مفهوم ممکن الوجود می نامند. مانند "کوهی از یاقوت".
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• سبزواری، ملاهادی، شرح المنظومة.

💡 (و هى انه لم لا يجوز ان تكون هناك هويتان بسيطتان مجهولتا الكنه مختلفتان بتمامالحقيقه يكون كل منهما واحب الوجود بذاته و يكون مفهوم واجب الوجود منتزعا منهما مقولاعليهما قولا عرضيا. فيكون الاشتراك بينهما فى هذا المعنى العرضى المنتزع عن نفس ذاتكل منهما و الافتراق حقيقه كل منهما)

💡 متکلمان و فیلسوفان مسلمان بخش مهمی از بحث‌های خود را به اثبات این که مفهوم واجب‌الوجود، در جهان خارج دقیقاً یک مصداق دارد، که آن مصداق، همان الله است اختصاص داده‌اند.