مغ سرا

مغسرا. [ م ُ س َ ] ( اِ مرکب ) مغکده. سرای مغ. اقامتگاه مغ:
مرا ز اربعین مغان چون نپرسی
که چل صبح در مغسرا می گریزم.خاقانی.و رجوع به مغ و مغکده شود. || کنایه از کره زمین. دنیا:
خود عهد خسروان را جز عدل چیست حاصل
زین جیفه گاه جافی زین مغسرای مغبر.خاقانی.و رجوع به معنی آخر مغکده شود.

مغ کده سرای مغ

💡 زدند اندران دشت پرده سرای خروشید کوس و بغرید نای

💡 کس چو تو در سرای بیم و امید ریش در آسیا نکرد سفید

💡 از آن پس که فرمانده ی نو چمید سوی یثرب و در سرا آرمید

💡 هست تا آیینه‌ای روشن درین عبرت سرا از سر خاک سکندر نور می‌گردد بلند

💡 کردی ار دیدی این مکارم و جود در سرای وجود رای سجود

💡 نوشته که ای سام رزم‌آزما چو آئی درین باغ و بستان سرا