مسلسل گوی

مسلسل گوی. [ م ُ س َ س َ ] ( نف مرکب ) مسلسل گوینده. دارای تسلسل بیان. پی درپی و بدون تعقید و وقفه سخن گوینده. که کلام را متصل و پیاپی گوید:
سر زنجیر فکر حلقه ذکری به دستم ده
مسلسل گوی مدح خویش کن طبع جوانم را.سیدحسین خالص ( از آنندراج ).

دارای تسلسل بیان

💡 از دل خونینم ای زلف مسلسل سرمپیچ زان که اول نافه خونین است گویی نیست هست

💡 پایدار است از مسلسل خطش ایام حیات گویی آن زنجیر پای عمر مستعجل شده