محرومان از بشارت

«محرومان از بشارت» در قرآن کریم به گروه‌هایی از انسان‌ها گفته می‌شود که از دریافت بشارت و خوشحالی الهی محروم هستند و پاداش الهی شامل حال آنان نمی‌شود. این گروه‌ها شامل مجرمان، کسانی که قوانین الهی را زیر پا گذاشته‌اند، و افراد نافرمان و گنهکار است. مجرمان در قیامت وقتی فرشتگان و پیام‌آوران الهی را می‌بینند، هیچ بشارتی دریافت نمی‌کنند و تنها با ترس و عذاب روبرو می‌شوند. همچنین مستکبران، یعنی کسانی که از روی غرور و تکبر با حقیقت الهی مخالفت می‌کنند، از بشارت محرومند. منکران قیامت و کسانی که وقوع روز جزا و ملاقات با خداوند را انکار می‌کنند نیز از این محرومیت برخوردارند. آیات قرآن مانند سوره فرقان، آیات ۲۱ و ۲۲، به صراحت می‌گویند: «یوم یرون الملئکة لا بشرى یومئذ لّلمجرمین» یعنی در روز قیامت، مجرمان هیچ بشارتی دریافت نمی‌کنند. هدف از این بیان، هشدار به انسان‌ها برای پرهیز از گناه، استکبار و انکار حقایق الهی است. محرومیت از بشارت نشان‌دهنده جدایی انسان از رحمت، لطف و رضایت خداوند است و پیامد اعمال ناپسند اوست. این مفهوم در آموزه‌های دینی به عنوان یادآوری اهمیت تقوا، ایمان و پذیرش دستورهای الهی مطرح می‌شود.