مجاز عرفی

[ویکی فقه] مجاز عرفی، استعمال لفظ در معنای غیر حقیقی، به مناسبت عرفی می باشد. و در اصول فقه کاربرد دارد.
مجاز عرفی، عبارت است از استعمال لفظ در غیر معنای موضوع له، به جهت علاقه و مناسبتی که در عرف شناخته شده است، مانند:استعمال لفظ «قرص ماه» در چهره زیبا که عرف، ماه را با چهره زیبا متناسب می بیند.