لطف امیز

( لطف آمیز ) آمیخته با مهربانی و نرمی و نیکویی.

( لطف آمیز ) توام با لطف مقرون به لطف: شعر دلاویز و نکته های لطف آمیز که بسیار بخیلان را... سخی گرداند.

💡 قربانت چشم آشنا نگاهت در یک نظر چیزها نمود، که مدت سی سال از هزار نرگس... فریب ندیده بودم، و لطف آمیز آوازی از آن گلوی صافی و لبان نازک به گوش آمد، که مدت العمر از هیچ روزن و پرده نشنیده. تیر مژگان گشادی و مرهم تبسم فرستادی، به نگاهی دل ربودی و به گفتاری جان فزودی، کشتی و زنده ساختی بستی و بنده کردی، فرد:

💡 او مرا چون دید سرمستانه کرده عربده کرد با صد قهر لطف آمیز این نوعم خطاب

💡 خود نشستم، نشاندم او را نیز؛ سخنی چند رفت لطف آمیز