لب ریز شدن

لب ریز شدن. [ ل َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) فیضان. ریختن مظروف و بیشتر مایع از ظرف چون بیش از اندازه باشد.
- جام صبرلبریز شدن؛ ناشکیبا گشتن. بیش تاب نداشتن. صبر به آخر رسیدن.
- کاسه صبر کسی لبریز شدن؛ برسیدن شکیب او.
- پیمانه عمر کسی لب ریز شدن؛ برسیدن اجل او: چون پیمانه عمر او لب ریز شد...( تاریخ شاهی احمد یادگار ص 271 ).

( مصدر ) ۱- پرشدن. ۲- ریختن مظروف از سر ظرف در وقتی که بیش از گنجایش ظرف باشد.

💡 عنان را عطف سازد پس به تبریز همه جام مرامش گشته لب ریز

💡 وای که مستانه یار، جعد پریشان شکست ساغر لب ریز کفر بر سر ایمان شکست

💡 ساغر لب ریز وصل، بر کف مشتاق نه زمزمهٔ آتشین بر لب عشاق نه

💡 زبان را داد ذوق جانفشانی که شد لب ریز آب زندگانی

💡 هرگه نظرم بر لب میگون تو افتد پیمانه ز خون مژه لب ریز کنم من