لب ترشی

لغت نامه دهخدا

لب ترشی. [ ل َ ت ُ ] ( حامص مرکب ) حالت و صفت لب ترش.

فرهنگ فارسی

کیفیت لب ترش ملسی.

جمله سازی با لب ترشی

در استان فارس از میوه‌های کَبَر بعد از تلخی‌زدایی ترشی تهیه می‌شود.
سه گونه اصلی از خوراکی وجود دارد که شامل معمولی، ترشی و چنبر می‌شود.
ز انواع سردی و ترشی هرچه بایدش فرمای تاز مطبخ سودای ما برند
انواع سوپ ترشی شوید در استان‌های پریری، به ویژه در آلبرتا، رایج است.[نیازمند منبع]
زان ابروی پر چینم چندان ترشی دادی کز سیب زنخدانت شد کند مرا دندان
تو لقمه ترشی دیر دیر هضم شوی ولیست لقمه شیرین‌نوشِ نوش‌گوار