لغت نامه دهخدا
( فلک آوازه ) فلک آوازه. [ ف َ ل َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) ( مرکب از دو اسم ) آنچه آوازه اش به فلک رسد،یا مانند فلک مشهور باشد. بسیار مشهور:
خواجه دل عهد مرا تازه کرد
نام نظامی فلک آوازه کرد.نظامی.
( فلک آوازه ) فلک آوازه. [ ف َ ل َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) ( مرکب از دو اسم ) آنچه آوازه اش به فلک رسد،یا مانند فلک مشهور باشد. بسیار مشهور:
خواجه دل عهد مرا تازه کرد
نام نظامی فلک آوازه کرد.نظامی.
( فلک آوازه ) مرکب از دو اسم. آنچه آوازه اش به فلک رسیده یا مانند فلک مشهور باشد. بسیار مشهور.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حصاری بر فلک آوازه ی او مه نو حلقه ی دروازه ی او
💡 هان جگر زمزمه را تازه کن بی ادبی را فلک آوازه کن
💡 خواجهی دل عهدِ مرا تازه کرد نام نظامی فلک آوازه کرد