فرود فرعی

اصطلاح «فرود فرعی» در تئوری موسیقی به نوعی فرود یا کادانس گفته می‌شود که از پیوند آکورد درجه چهارم گام با آکورد درجه یکم یا آکورد پایه به وجود می‌آید. این الگوی هارمونیک یکی از شیوه‌های پایان دادن به یک جمله یا بخش موسیقایی است و به شنونده احساس آرامش، سکون و پایان نسبی می‌دهد. فرود فرعی در موسیقی غربی با نام‌های «فرود آمین» و «فرود کلیسایی» نیز شناخته می‌شود، زیرا در سرودها و موسیقی مذهبی کلیسا کاربرد فراوانی داشته است. علت نام‌گذاری آن به «فرود آمین» این است که در بسیاری از سرودهای مذهبی، واژه «آمین» بر روی همین الگوی هارمونیک اجرا می‌شد. برخلاف برخی فرودهای دیگر که حس پایان قطعی و بسیار قوی ایجاد می‌کنند، فرود فرعی دارای حالتی نرم‌تر، آرام‌تر و ملایم‌تر است. در این نوع فرود، حرکت از آکورد درجه چهارم به آکورد پایه، نوعی بازگشت آرام به مرکز گام را القا می‌کند. به همین دلیل، آهنگسازان از آن برای ایجاد فضای معنوی، آرامش‌بخش یا تأمل‌برانگیز بهره می‌برند. این فرود در آثار مذهبی، کرال‌ها و بسیاری از قطعات کلاسیک به چشم می‌خورد و یکی از شناخته‌شده‌ترین الگوهای پایان‌بندی در موسیقی محسوب می‌شود. بنابراین، «فرود فرعی» نوعی کادانس موسیقایی است که از اتصال آکورد درجه چهارم به آکورد درجه یکم شکل می‌گیرد و حس پایانی آرام، متعادل و معنوی را به شنونده منتقل می‌کند. 

فرهنگستان زبان و ادب

{plagal cadence, Greek cadence} [موسیقی] فرودی که از پیوند آکورد درجۀ چهارم با آکورد درجۀ یکم حاصل می شود متـ. فرود آمین Amen cadence فرود کلیسایی church cadence

ویکی واژه

فرودی که از پیوند آکورد درجۀ چهارم با آکورد درجۀ یکم حاصل می‏شود