فرو اسودن

( فروآسودن ) فروآسودن. [ ف ُ دَ ] ( مص مرکب ) آسودن. برآسودن. استراحت کردن:
در آن دیر کهن فرزانه شاپور
فروآسود کز ره بود رنجور.نظامی. || خفتن. بخواب رفتن:
زمین در سر کشیده چتر شاهی
فروآسوده یکسر مرغ و ماهی.نظامی.رج__وع به آسودن شود.

( فرو آسودن ) آسودن. بر آسودن

💡 همی درمان تو نابودن تست به نابودن فرو آسودن تست