غضب بر بنی اسرائیل

[ویکی فقه] غضب بر بنی اسرائیل (قرآن). کلمه غضب در آیات بسیاری به کار رفته است که در بیشتر موارد، مراد غضب و خشم الهی است که شامل کافران و منافقان می شود.
بنی اسرائیل، گرفتار خشم و غضب همیشگی خداوند هستند.«واذ قلتم یـموسی... وباءو بغضب من الله....»؛ و (نیز به خاطر بیاورید) زمانی را که گفتید: «ای موسی ! هرگز حاضر نیستیم به یک نوع غذا اکتفا کنیم! از خدای خود بخواه که از آنچه زمین می رویاند، از سبزیجات و خیار و سیر و عدس و پیازش، برای ما فراهم سازد.» موسی گفت: «آیا غذای پست تر را به جای غذای بهتر انتخاب می کنید؟! (اکنون که چنین است، بکوشید از این بیابان) در شهری فرود آئید؛ زیرا هر چه خواستید، در آنجا برای شما هست.» و (مهر) ذلت و نیاز، بر پیشانی آنها زده شد؛ و باز گرفتار خشم خدائی شدند؛ چرا که آنان نسبت به آیات الهی، کفر می ورزیدند؛ و پیامبران را به ناحق می کشتند. اینها به خاطر آن بود که گناهکار و متجاوز بودند. («باءو» به معنای «بازگشتند» است و «باءو بغضب من الله»، یعنی بازگشتند در حالی که غضب و خشم خدا را به دوش کشیده، همراه داشتند. ) «.. ولو ءامن اهل الکتـب...»؛ شما بهترین امتی بودید که به سود انسانها آفریده شده اند؛ (چه اینکه) امر به معروف و نهی از منکر می کنید و به خدا ایمان دارید. و اگر اهل کتاب، (به چنین برنامه و آیین درخشانی،) ایمان آورند، برای آنها بهتر است! (ولی تنها) عده کمی از آنها با ایمانند، و بیشتر آنها فاسقند، (و خارج از اطاعت پروردگار) «... وبآءو بغضب من الله...»؛ هر جا یافت شوند، مهر ذلت بر آنان خورده است؛ مگر با ارتباط به خدا، (و تجدید نظر در روش ناپسند خود،) و (یا) با ارتباط به مردم (و وابستگی به این و آن)؛ و به خشم خدا، گرفتار شده اند؛ و مهر بیچارگی بر آنها زده شده؛ چرا که آنها به آیات خدا، کفر می ورزیدند و پیامبران را بناحق می کشتند. اینها بخاطر آن است که گناه کردند؛ و (به حقوق دیگران،) تجاوز می نمودند.
سبب سقوط
گرفتاری بنی اسرائیل به غضب الهی، سبب سقوط و هلاکت آنان شد.«یـبنی اسرءیل...»؛ ای بنی اسرائیل! ما شما را از چنگال دشمنتان نجات دادیم؛ و در طرف راست کوه طور، با شما وعده گذاردیم؛ و «منّ» و «سلوی» بر شما نازل کردیم! «کلوا من طیبـت ما رزقنـکم ولاتطغوا فیه فیحل علیکم غضبی ومن یحلل علیه غضبی فقد هوی»؛ بخورید از روزیهای پاکیزه ای که به شما داده ایم؛ و در آن طغیان نکنید، که غضب من بر شما وارد شود و هر کس غضبم بر او وارد شود، سقوط می کند!
عوامل غضب
...

💡 انسان مالك حقيقى همه شؤ ون خود نيست، بلكه امين خدا بر وديعه الهى نفس است؛ از اينرو تعطيل و تبديل احكام علمى و حِكَم عملى نفس، خيانت در امانت، و تحكيم و تاءمير حسّ وخيال و وهم و شهوت و غضب بر عقل، ظلم به مهم ترين شان حياتى نفس است.

💡 از عكرمه (مولى ابن عباس ) در تفسير (سيدا و حصورا) روايت شده است كه (سيد)عبارت از كسى است كه خشم و غضب بر او چيره نگردد.

💡 فاذا كان عمرى مرتعا للشيطان فاقبضنى اليك (251) آنحضرت از پيشگاه الهى در خواست مى كند بارالها: هر گاه عمرم چراگاه شيطان شود بهآن پايان ده و جان مرا بگير، پيش از آن كه خشم و غضب بر من مستولى و استوار گردد.

💡 تذكر: اثبات ضلالت براى عاصى دستور خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلممنافاتى با اثبات غضب بر آنها ندارد؛ چون هر كس از صراط مستقيم منحرف بود،اصل ضلالت دامنگير او خواهد شد و اما استحقاق غضب مخصوص منافاتى بااصل ضلالت ندارد.

💡 در اين حال، شخصى داخل مسجد شد از طرف صحنِ مُسلم كه او را به شخص و اسم مىشناختم و او كردار زشت داشت. پس ‍ آثار غضب بر آن جناب ظاهر شد و روى مبارك بهطرف او كرد و عِرق هاشمى در جبهه اش هويدا شد.

💡 اى عيسى ! سوگند دروغ مخور به من كه عرش من از غضب بر تو مى لرزد.