غصه مند

غصه مند. [ غ ُص ْ ص َ / ص ِ م َ ] ( ص مرکب ) غمگین. اندوهگین.

( صفت ) اندوهگین غمناک.

💡 حضرت فرمود: اسمت چيست ؟ گفت: اويس (101)، فرمود: تو اويس ‍ قرنى هستى ؟ عرض كرد: بلى، اميرالمؤ منين گفت: الله اكبر! حبيبمرسول خدا صلى الله عليه و آله خبر داد كه من با مردى از امتش به نام اويس قرنىملاقات خواهم كرد كه از حزب خدا و رسولش به شمار آمده و پايان عمرش ‍ به شهادتختم مى گردد وعده زيادى به اندازه قبيله ربيعه و مضر از شفاعت او،بهره مند خواهند شد. ابن عباس مى گويد: غصه ما بر طرف شد.(102)

💡 1. حنان بن سدير مى گويد: در حالى كه كفش سياه پوشيده بودم، به ديدن امام صادقعليه السلام رفتم: آن حضرت فرمودند: چرا كفش مشكى پوشيده اى ؟ نمى دانىمضراتى دارد؟ عرض كردم: چه ضررهايى ؟ فرمودند: چشم را ضعيف كرده، نيروى مردىرا كم نمودده و غم و غصه مى آورد. علاوه بر اين لباس گردنكشان است. كفش زرد بپوشتا از فوايد آن بهره مند شوى. عرض كردم: چه فوايدى ؟ فرمودند: چشم را تيزبين،نيروى مردى را زياد نموده و غم و غصه را از بين مى برد. علاوه بر اين لباس پيامبرآناست.