غصه پرور

غصه پرور. [ غ ُص ْ ص َ /ص ِ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) غم پرور. پرغصه:
سنگ در آبگینه خانه چرخ
این دل غصه پرور اندازد.خاقانی.

غم پرور، پرغصه.

غم پرور پرغصه

💡 بسکه گردون سفله و دون پرور است وای بر مردی که صاحب جوهر است

💡 دل مشق ناله پیش رهایی کند اسیر این غنچه سایه پرور سرو بلند کیست

💡 بدان غصّه پرور دلِ دردزاد که خون گشت و رنگی به بیرون نداد

💡 هزار سحر کند از بیان شورانگیز هزار معجزه آرد ز نطق جان پرور

💡 زشاعران سخن عاشقان جان پرور طلب مکن که زهر بحر یافت نتوان در

💡 دریاب در این باغ بهار دم عیسی غافل مشو از نالهٔ جان پرور بلبل