عبیر اگین

( عبیرآگین ) آمیخته به عبیر، عبیرآمیز.

( عبیر آگین ) ( صفت ) عبیر آمیز.

💡 باده‌ای ‌کز نسیم او تا حشر کوه و صحرا شود عبیر آگین

💡 می رسد از درگه سلطان دین باد بهار کز شمیم او عبیر آگین مشام جان بود

💡 به یادِ خُلقِ خوشِ میزبان و مهمانان برین و بالین بر من عبیر آگین بود

💡 ساحت گیتی عبیر آگین چو صحرای ختن چون شمیم زلف جانان باد مشک افشان بود