عام و خاص من وجه

[ویکی فقه] عام و خاص من وجه به دو لفظ که هر کدام شامل بخشی از مصادیق لفظ دیگر اطلاق می شود.
به دو عنوان کلی که هر یک نسبت به دیگری از یک نظر عام و از نظر دیگر خاص باشند، عام و خاص من وجه می گویند و رابطه میان مفاهیم آن دو را عموم و خصوص من وجه می نامند.
توضیح بیشتر و مثال
دو مفهوم که در شمول بر بعضی از مصادیق ( قلمروها ) با هم اشتراک و در شمول بر بعضی دیگر جدایی داشته باشند، رابطه عام و خاص من وجه دارند، همانند دو مفهوم: انسان و سفید، چون بعضی از انسان ها سفیدند و بعضی سفیدها انسان، اما همه انسان ها سفید نیستند و بعضی از سفیدها نیز انسان نمی باشند.

💡 سپس فاطمه زهرا - عليها السّلام - فرمود: ((آيا خداوند شما را به آيه اى اختصاص دادهكه پدر مرا از آن خارج نموده است ؟ يا مى پنداريد كه شما به عام و خاص قرآن، از پدرمن و پسر عمّم داناتريد؟! آيا مى گوييد: ما پيروان دو دين هستيم و از هم ارث نمى بريم؟!...))

💡 به تعبير ديگر: هنگامى كه مفاهيم آيات گذشته در جان انسان جاى گيرد، و اعماق وجودشبه نور الله پرورش دهنده جهانيان روشن مى شود، و رحمت عام و خاص او و مالكيتش درروز جزا را درك مى كند، انسان به صورت يك فردكامل از نظر عقيده در مى آيد، اين عقيده عميق توحيدى نخستين ثمره اش از يكسو بنده خالصخدا بودن، و از بندگى بتها و جباران و شهوات در آمدن، و از سوى ديگر دست استمدادبه ذات پاك او دراز كردن است.